Przejdź do treści

Tablica sensoryczna

Przedszkole w Łęcznej. Casper, Casperek i tablica sensoryczna

Nasza tablica sensoryczna… Czyli rozwój koordynacji wzrokowo – ruchowej… Naszym Casperkom bardzo się podobało :):) Kliknij by wejść na stronę www – Przedszkole w Łęcznej Casper

Galeria w roli głównej … Casperki, znajdź swoją pociechę, oceń komentuj i polecaj

<script>(function(i,s,o,g,r,a,m){i[’GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o), m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);ga(’create’, 'UA-90568817-6′, 'auto’);ga(’send’, 'pageview’);</script>

Co to jest integracja sensoryczna (SI)?
Termin integracja sensoryczna określa prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) napływających przez receptory. Oznacza to, że mózg, otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów (wzrok, słuch, równowaga, dotyk, czucie ruchu-kinestezja) dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami. Na tej podstawie mózg tworzy odpowiednią do sytuacji reakcję nazywaną adaptacyjną. Jest to adekwatne i efektywne reagowanie na wymogi otoczenia. Może to być odpowiedź ruchowa jak i myślowa.
Integracja sensoryczna jest procesem, dzięki któremu mózg otrzymując informację ze wszystkich systemów zmysłowych dokonuje ich segregacji, rozpoznania, interpretacji i integracji z wcześniejszymi doświadczeniami. 
Integracja sensoryczna rozpoczyna się już w okresie płodowym i trwa do około 7 roku życia (patrz Tabela). Nierozwinięcie określonych umiejętności w kolejnych stadiach rozwoju powoduje powstawanie trudności w funkcjonowaniu i zachowaniu dziecka.
Stadium 1
– rozwój zdolności do przetwarzania bodźców propriocepcyjnych, dotykowych i przedsionkowych,
– rozwój reakcji równoważnych, napięcia mięśniowego, ruchów oczu,
– integracja odruchów – ewolucja czynności odruchowych (odruchy postawy, prostowania, równowagi);
– kształtowanie się więzi z matką i innymi opiekunami w czasie czynności pielęgnacyjnych.
Stadium 2
– rozwój reakcji dowolnych (w poprzednim okresie dominowały odruchy),
– rozwój schematu ciała,
– rozwój dużej motoryki i planowania ruchu,
– kształtowanie się stabilnej postawy,
– kształtowanie się podstaw percepcji słuchowej, wzrokowej,
– rozwój koordynacji ciała.  
Stadium 3
– rozwój ruchów dowolnych i bardziej precyzyjnych (ręki, aparatu mowy),
– kształtowanie się koordynacji wzrokowo-ruchowej,
– rozwój współdziałanie zmysłów.
Stadium 4
– specjalizacja mózgowa (dominacja stronna ciała),
– rozwój zdolności do: czytania, pisania, liczenia, koncentracji uwagi, kontroli emocjonalnej, samoakceptacji.
Założenia teorii integracji sensorycznej (SI)
Teoria integracji sensorycznej opiera się na kilku założeniach odwołujących się do neurologii i teorii zachowania.
Plastyczność neuronalna, czyli zdolność mózgu do zmian i modyfikacji. Dokonuje się przez całe życie, ale znacznie większa jest u młodszych dzieci. Plastyczność mózgu ma zasadnicze znaczenie dla terapii integracji sensorycznej, gdyż zakłada możliwość zmian w obrębie systemu nerwowego pod wpływem kontrolowanego dopływu bodźców sensorycznych. Plastyczność neuronalna zależy od zaangażowania dziecka w zadania, różnorodności środowiska, w którym przebiega rozwój i terapii oraz od tzw. krytycznych okresów rozwojowych.
Sekwencyjny rozwój procesów integracji sensorycznej. Złożone kompleksowe zachowania rozwijają się w oparciu o bardziej podstawowe, wcześniej wykształcone.
Integralność systemu nerwowego. Wyższe struktury mózgu ewaluują z niższych. Mózg funkcjonuje jako całość i istnieje wzajemna zależność między ośrodkami podkorowymi i korowymi.
Reakcje adaptacyjne, czyli właściwe reakcje na wymogi środowiska. Reakcje adaptacyjne wpływają na rozwój integracji sensorycznej, a procesy integracji sensorycznej przyczyniają się do pojawienia się coraz bardziej złożonych reakcji adaptacyjnych na zasadzie sprzężenia zwrotnego.
Każde dziecko ma w sobie wewnętrzny pęd do rozwoju (inner driver), do dostarczania sobie bodźców, których potrzebuje.
Najważniejszymi systemami sensorycznymi są system przedsionkowy, proprioceptywny i dotykowy. Zaczynają one pracować bardzo wcześnie, jeszcze w okresie prenatalnym. Ich prawidłowe funkcjonowanie wpływa na pracę pozostałych zmysłów, przyczynia się do rozwoju napięcia mięśniowego, koordynacji ruchowej, reakcji równoważnych, ruchów oczu, świadomości ciała.

Źródło: http://www.pstis.pl

Skip to content